DO GÓRY
logo fuss magazyn
kultura (nie)zależnaNA CO STAĆ POLSKĘ, CZYLI RODZIME KINO WYSOKOBUDŻETOWEDRAG QUEEN, CZYLI CO ROBI MĘŻCZYZNA W SUKIENCEKAŻDY SOBIE SZTUJĘ ZEPSUTĄ SKROBIE, CZYLI KILKA SŁÓW O GLITCH ARCIE

CO GRYZIE SUPERPSYCHOPATÓW?

A. Woś | MIĘDZY INNYMI

Od naj­młod­szych lat uczymy się, w jaki spo­sób uży­wać moral­nych hamul­ców. Okre­ślone stan­dardy zacho­wań szybko stają się naszą drugą naturą, a kul­tura pod­po­wiada, któ­rych gra­nic nie możemy prze­kra­czać.

WSPÓŁCZESNY KOLORYZM WOJCIECHA TUT CHECHLIŃSKIEGO

A. Nowicka | KĄTEM OKA

W dobie tech­no­kra­ty­zmu, cyfry­za­cji, mass mediów, komu­ni­ka­cji inter­ne­to­wej i obłęd­nej zawar­to­ści mediów spo­łecz­no­ścio­wych, na które to zja­wi­ska reaguje także sztuka współ­cze­sna, sta­tyczny dwu­wy­mia­rowy obraz ucho­dzi nie­malże za formę zapo­mnianą.

„PROSIMY NIE DOTYKAĆ” – DZIEŁO W MUZEUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ

P. Zięciak | KĄTEM OKA

W muzeum sztuki współ­cze­snej na eks­po­zy­cji można usły­szeć co kilka minut pada­jące ze strony obsłu­gu­ją­cych wystawę słowa: „Prze­pra­szamy, pro­simy nie doty­kać”. Następ­nie czę­sto pada­jąca odpo­wiedź brzmi: „Dla­czego? Prze­cież jeste­śmy w muzeum sztuki współ­cze­snej”.

TAŃCZĄCE STANY EMOCJONALNE

M. Urbańska | KĄTEM OKA

Wywiad z Dominiką Knapik - choreografką i tancerką nominowaną do Paszportów Polityki 2016

SPORA KWOTA ZA PLAGIAT

A. Kwiatkowska | KĄTEM OKA

Cytat, naśla­dow­nic­two, a może pla­giat? Co roku do sądu naj­wyż­szego wpływa mnó­stwo spraw o zła­ma­nie prawa autor­skiego- także przez twór­ców, wio­dą­cych na świa­to­wym rynku dzieł sztuki. Co zatem robić by się tego prze­strze­gać ?

BARDZO DZIKI ZACHÓD?

M. Myrlak | MIĘDZY INNYMI

Podobno w toczą­cej się w Sta­nach Zjed­no­czo­nych deba­cie na temat dostępu do broni pal­nej, nie cho­dzi wyłącz­nie o posia­da­nie broni. Tu cho­dzi o samo spra­wo­wa­nie kon­troli nad jej posia­da­niem.

OCET I CEKINY, CZYLI AUTOSTOPEM PO RUMUNII

A. Wieczorowska | W DRODZE

Prawie jak na ASP. Ale to nie ASP, tylko filologia. I wschody słońca, które ogłaszały koniec nauki i zwiastowały egzamin. Przemywaliśmy twarze zimną wodą i szliśmy na egzamin. Z minami świadczącymi o stanie wiedzy.

ŻYCIE W KRÓLESTWIE, CZYLI NORWESKI SEN

A. Piotrowska | MIĘDZY INNYMI

W życie na emi­gra­cji wpi­sane są co naj­mniej dwie rze­czy – wiara w lep­szą przy­szłość i czę­sto bole­sne zde­rze­nia z rze­czy­wi­sto­ścią, które cze­kają poza gra­ni­cami naszej ojczy­zny.

127 DZIEWCZĄT PANA AKIMOTO

S. Danek | MIĘDZY INNYMI

Yasu­shi Aki­moto, rocz­nik ’58, jadał chleb z nie­jed­nego pieca. Tek­ściarz, pro­du­cent pro­gra­mów tele­wi­zyj­nych, reży­ser, sce­na­rzy­sta i wykła­dowca Kyoto Uni­ver­sity of Art and Design żyły złota poszu­ki­wał długo.

ROZKROK FRANCUSKO-POLSKI

B. Rusinek | KĄTEM OKA

O fil­mo­wej nie­za­leż­no­ści i doświad­cze­niu wie­lo­na­ro­do­wo­ści z reży­serką Znam kogoś, kto Cię szuka – Julią Kowal­ski roz­ma­wia Bar­bara Rusi­nek.

PRZECIEŻ TO DZIKI KRAJ!

K. Kędziora | W DRODZE

Ci spra­gnieni wra­żeń kon­tra ci wiecz­nie prze­stra­szeni. Gdzieś z boku stoi jesz­cze grupka podróż­nych, któ­rych żywo inte­re­sują ludzie, pro­mil. Bo czy to wła­śnie nie pozna­wa­nie danego kraju przez roz­mowy z jego miesz­kań­cami nie jest jed­nym z naj­waż­niej­szych celów podróży?

POSTMODERNISTYCZNY HORROR VACUI W MALARSTWIE PIOTRA SAULA

M. Micuła | KĄTEM OKA

„Jeste­śmy opusz­czeni, jak dzieci i doświad­czeni, jak ludzie sta­rzy, jeste­śmy zaja­dli i bru­talni i smutni i powierz­chowni – myślę, że jeste­śmy zgu­bieni”

RÓWNI I RÓWNIEJSI. O ISLANDCZYKACH SŁÓW KILKA

K. Urbaniak | MIĘDZY INNYMI

Dlaczego Islandczycy są bardziej egalitarni od innych krajów, które znam?

PERYFERIE MODNEJ EUROPY

K. Nowacka | MIĘDZY INNYMI

Lot­ni­sko Ber­gamo-Orio al Serio, poło­żone we wło­skiej Lom­bar­dii, po połu­dnio­wej stro­nie Alp Ber­gam­skich, obsłu­guje rocz­nie bli­sko 9 milio­nów pasa­że­rów.

AMERYKAŃSKA MASKA

A. Turzański | MIĘDZY INNYMI

Kie­dyś przede wszyst­kim o Sta­nach Zjed­no­czo­nych Ame­ryki mówiło się uży­wa­jąc tego słowa: „Mam ciotkę na Zacho­dzie”, „Wyje­chał za chle­bem na Zachód”, „Jest w »Czi­ka­go«, czyli na Zacho­dzie”.

SZAMAŃSKA DIAGNOZA

I. KISZA, K. JARNUSZKIEWICZ | W DRODZE

Na Fili­pi­nach miesz­ka­li­śmy mie­siąc w małej wio­sce, któ­rej wszy­scy miesz­kańcy byli ze sobą spo­krew­nieni. Taka rodzinna, kla­nowa wio­ska

Ta strona korzysta z plików cookie.